Almaltea. Świetlica środowiskowa dla dzieci i młodzieży. Towarzystwo przyjaciół dzieci.

Świetlica Amaltea oficjalnie została otwarta14 lutego 2007. Jednak już w styczniu grono dzieci wraz z wychowawcami (panią Małgosią, Beatą i Renatą) siedziało w… dopiero co remontowanym budynku (a dokładnie w kuchni:)). Gdy za oknami trzaskał mróz, na świetlicy panowała gorąca atmosfera, gdyż w tym samym czasie, trwała m.in. budowa sceny. Kiedy świetlica była już pomalowana, podłogi były położone, a estrada prezentowała się dumnie, czekało nas jeszcze jedno zadanie…składanie mebli. Niezastąpieni okazali się wychowankowie świetlicy Wesołe Małolaty, którzy dzielnie pokonywali trasę Prądnik Czerwony – Borkowska aby skręcać, posklejać, przywiercić… Pani Małgosia uszyła śliczne firanki i kotarę na scenę. Był to dla Nas wszystkich czas ciężkiej pracy ale i radości tworzenia, poznawania siebie nawzajem i nawiązywania przyjaźni.
Dużymi krokami zbliżały się ferie. Pani Małgosia miała dla nas wielką niespodziankę… wyjazd na narty wraz z WM. To był strzał w dziesiątkę! Nawet osoby, które nigdy wcześniej nie miały nart na nogach pokochały białe szaleństwo wśród pięknych gór. No i nawet bez większych urazów udało nam się dotrzeć (chodź nie bez żalu) z powrotem do Krakowa.

Pomysłów na nazwę świetlicy było wiele, lecz na jaką się zdecydować?! Tym razem z pomocą przyszedł nam…słownik. Tak, tak… Komisyjnie zasiedliśmy wszyscy do stołu i każdy z nas powiedział numer strony i który wyraz na stronie będzie ewentualnie naszą nazwą. Był pajac, krzesło, arytmetyk, książka…no i Amaltea. Wszyscy zgodnie stwierdziliśmy, że idealnie pasuje do nas ten symbol obfitości. Nazwa została wybrana!

Datę wybraliśmy niebagatelną bo 14 lutego, czyli Walentynki. W przygotowaniach do naszego święta przyszła nam z pomocą pani Justyna, która została z nami i wspierała przez kilka następnych miesięcy. Przygotowaliśmy zaproszenia, napisaliśmy scenariusz imprezy, opowiedzieliśmy słowami jak i obrazem historię kozy Amaltea. Było też trochę pracy w kuchni, czym głównie zajęła się pani Beata, Magda, Agnieszka … no i oczywiście Wiatrak z WM (kucharz z zamiłowania). Impreza się zaczęła – czego tam nie było… Specjalnie na tę okazję wystąpiły Stokrotki; nawet mieliśmy własnego Zeusa (Patryk Dąbek), który częstował gości słodyczami. Wszystko skończyło się muzyką i tańcami. Z obliczeń wynika, iż na otwarciu było aż 100 osób!!!

Kiedy uporamy się już ze wszystkimi zadaniami domowymi (w między czasie dołączył do nas pan Wojtek, który okazał się bardzo pomocny w przedmiotach ścisłych) rozwijamy skrzydła na polu plastycznym, muzycznym jak i sportowym. Pierwszy konkurs w jakim wzięliśmy udział, był poświęcony m.in. marynarce wojennej i historią z nią związaną. Wykonaliśmy więc z tektury, gazet i własnoręcznie (!) zrobionego kleju, duży statek podwodny. Chociaż konkursu nie wygraliśmy, bawiliśmy się świetnie przy tworzeniu tej konstrukcji. Od tego czasu wzięliśmy udział w wielu tego typu przedsięwzięciach zarówno na skalę lokalną jak i ogólnopolską.
Scena Amaltei to wyzwanie dla artystycznych dusz. Stanowi ona zarówno wystawę prac plastycznych jak i jest miejscem różnego typu występów. Muzyka zawsze była w sercach nas wszystkich. Dziewczyny postanowiły więc założyć zespół taneczny. Dzięki silnej woli i zaangażowaniu powstały i wciąż powstają nowe układy taneczne. Udało nam się wystąpić nawet na krakowskim Rynku, w strugach deszczu na Błoniach, imprezach okolicznościowych!
Śpiewać każdy może… karaoke to świetny sposób na zrelaksowanie się przy dźwiękach muzyki. A jeśli już jesteśmy przy śpiewaniu, to należy wspomnieć o zredagowanych przez nas śpiewnikach, które przydają się zawsze wtedy, gdy pani Małgosia wyciąga gitarę.
Niedawno dołączyła do naszego grona pani Grażyna, której talent plastyczny inni mogą podziwiać na wystawach, a my mamy ją tylko dla siebie. Wykorzystując okazję poznajemy tajniki rysunku i odkrywamy w sobie nowe zdolności.
Zawsze znajdzie się też czas na grę w ping-ponga, piłkarzyki (nasz nowy nabytek), grę terenową czy po prostu wyjście do parku, gdzie można zagrać w piłkę, badmintona, pohuśtać się na huśtawce, poszaleć na karuzeli…

Oj było ich już trochę… Jedną z pierwszych wycieczek była wyprawa do Ojcowa (z PTTK) - Pieskowej Skały i Jaskini Wierzchowskiej. Odwiedziliśmy także krakowskie ZOO , Muzeum Inżynierii miejskiej (gdzie m.in. budowaliśmy poduszkowce), Muzeum AK, kino, Planetarium i Wesołe Miasteczko w Chorzowie. Nie mógł nas też ominąć rejs statkiem po Wiśle, oraz wyczerpujący ale kształtujący charakter (!!!) obóz wędrowny. O wrażeniach opowiemy przy innej okazji.